اهمیت و تجارب یادگیری زمینه‌ای در آموزش جغرافیا
کد مقاله : 1026-GHCONF6
نویسندگان
حسین سعدلونیا *
دبیر آموزش و پرورش ناحیه 5 تبریز
چکیده مقاله
یادگیری زمینه‌ای بر این باور است که دانش، زمانی معنا می‌یابد که در بستر واقعی و در تعامل با محیط اجتماعی کسب شود.در جغرافیا، ماهیت عینی پدیده‌ها ایجاب می‌کند که دانش‌آموزان به جای حفظ اطلاعات نظری، از طریق مشاهده، تحلیل نقشه، بازدید میدانی و پژوهش محلی به درک مفاهیم برسند. در آموزش جغرافیا، این رویکرد می‌تواند پلی میان دانش نظری و تجربه زیسته ایجاد کند. پژوهش‌های بین‌المللی نشان داده‌اند که یادگیری زمینه‌ای موجب تقویت درک فضایی، مهارت مشاهده و تصمیم‌گیری محیطی می‌شود .
این مقاله با رویکرد پژوهش نظری و تحلیلی، به بررسی مبانی نظری، شواهد تجربی جهانی و تجربه‌های داخلی اجرای یادگیری زمینه‌ای در آموزش جغرافیا پرداخته است. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند منابع علمی فارسی و انگلیسی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ گردآوری و تحلیل محتوایی شدند. نتایج نشان می‌دهد که یادگیری زمینه‌ای سبب افزایش یادگیری پایدار، انگیزه‌ی درونی و مهارت‌های پژوهش جغرافیایی در دانش‌آموزان می‌شود، اما در ایران تحقق کامل آن نیازمند بازنگری برنامه درسی، توانمندسازی دبیران و تأمین زیرساخت‌های آموزشی است.
کلیدواژه ها
یادگیری زمینه‌ای، آموزش جغرافیا، بازدید میدانی، تجربه زیسته، تفکر فضایی
وضعیت: پذیرفته شده