| دستاوردهای هزارساله جغرافیدانان ایرانی در پیشرفت دانش جغرافیا در تمدن اسلامی (۲۰۰ تا ۱۲۰۰ هـ.ق) |
| کد مقاله : 1036-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
غلامرضا مقامی مقیم *1، غلامرضا مقامی مقیم2 1عضو هیات علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه دامغان 2خیابان طالقانی& طالقانی 29 |
| چکیده مقاله |
| با ظهور اسلام، دوره جدیدی به نام دوره اسلامی درتاریخ جهان شکل گرفت. در این دوره، قلمرو اسلامی از نظر علمی رونق زیادی یافت. به دلیل وسعت زیاد، جامعه اسلامی به علوم و عالمانی نیاز داشت که درشناسایی،گسترش و مدیریت این جامعه اثرگذار باشند. دانش جغرافیا، دانشی بود که با شناسایی پتانسیلهای طبیعی و انسانی این امپراتوری توانست نقش مهمی در مدیریت آن ایفا نماید؛ به همین دلیل دوره طلایی خود را در این دوره سپری نمود. هر چند نقش برجسته جغرافیدانان ایرانی در پیشرفت این علم در جامعه اسلامی برکسی پوشیده نیست؛ اما تا به حال پژوهشی اختصاصی در این زمینه انجام نشده است. در این تحقیق که با هدف مشخص شدن نقش جغرافیدانان ایرانی در شکوفایی علم جغرافیا در دوره اسلامی و با روش کتابخانه ای انجام شد پس از مطالعه بیش از ۶۰۰ اثر جغرافیایی مربوط به این دوره، به این نتیجه رسیدیم که علم جغرافیا در این دوره رشد چشمگیری داشته،که در این رشد چشمگیر سهم جغرافیدانان ایرانی برجسته تر از سایر جغرافیدان مسلمان بوده است. ظهور ده ها جغرافیدانان سرشناس، تألیف بیش از 70 عنوان کتاب جغرافیایی، ترسیم نقشه و اطلس سرزمینهای اسلامی، اختراعات مرتبط با دانش جغرافیا و مشارکت فعال در تأسیس بیش از شش مکتب جغرافیایی، خدماتی بود که جغرافیدانان ایرانی در این بازه زمانی برای پیشرفت دانش جغرافیا به جامعه علمی اسلامی تقدیم نمودند. |
| کلیدواژه ها |
| جغرافیدانان ایرانی، تمدن اسلامی، تاریخ علم جغرافیا، دانش جغرافیا، نقش ایرانیان در علوم، سرزمینهای اسلامی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
