رویکرد های آموزش جغرافیا در ایران و جهان
کد مقاله : 1053-GHCONF6
نویسندگان
محمد خسروی *، مهدی صحراگرد
گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ، بیرجند، ایران
چکیده مقاله
این مطالعه به بررسی روند تحول آموزش جغرافیا در جهان و ایران با تمرکز بر مکاتب فکری و مفاهیم بنیادین آن می‌پردازد. هدف پژوهش، شناسایی رویکردهای مختلف آموزشی، تحلیل جایگاه دانش آموزش جغرافیا در نظام‌های بین‌المللی و ارائه چارچوبی نظری برای بازآفرینی هویت آموزش جغرافیا است. پژوهش حاضر از نوع کیفی و با رویکرد تحلیلی–تطبیقی انجام شد و داده‌ها از منابع کتابخانه‌ای گردآوری گردید. تحلیل داده‌ها به صورت استقرایی و با استخراج الگوهای مفهومی و دیدگاه‌های متفکران حوزه آموزش جغرافیا انجام گرفت. نتایج نشان می‌دهد که مکاتب فکری مختلف، از جمله رویکرد سنتی، شناختی–تحلیلی و انتقادی، چارچوب‌های متفاوتی برای طراحی برنامه‌های درسی، فعالیت‌های آموزشی و تربیت معلمان ارائه می‌دهند. همچنین، ادغام فناوری‌های نوین مانند سامانه‌های اطلاعات جغرافیایی و یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری فعال، تحلیلی و مشارکتی را تقویت کرده و دانش‌آموزان را برای تصمیم‌گیری مبتنی بر داده‌ها و شهروندی جهانی آماده می‌کند. این یافته‌ها اهمیت توسعه برنامه‌های آموزشی منسجم، هماهنگ با استانداردهای بین‌المللی و متکی بر رویکردهای پژوهش‌محور و فناوری‌محور را برای ارتقای کیفیت آموزش جغرافیا در ایران و جهان نشان می‌دهند.
کلیدواژه ها
آموزش جغرافیا، مکاتب فکری، یادگیری فعال، فناوری‌های مکانی، شهروندی جهانی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر