توسعه شایستگی‌های تدریس جغرافیا با رویکرد PCK: مطالعه موردی کویر مرکزی ایران
کد مقاله : 1055-GHCONF6
نویسندگان
علی اکبر شایان یگانه *، محمد رضا یوسفی روشن، رسول شریفی نجف ابادی
گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی889-14665 تهران، ایران
چکیده مقاله
آموزش جغرافیا در نظام آموزشی ایران اغلب بر انتقال دانش نظری متمرکز است و کمتر به توسعه‌ی شایستگی‌های تدریس مبتنی بر فهم عمیق از محتوا و بافت محیطی توجه می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدل دانش محتوایی-تدریسی (PCK)در ارتقای کیفیت آموزش جغرافیا، به مطالعه‌ی موردی کویر مرکزی ایران پرداخته است. این مطالعه با روش مقایسه ای و نمونه گیری با روشهای تدریس انجام شده است. در این مطالعه، تلاش شده تا مؤلفه‌های اصلی مدل PCK شامل دانش محتوا، دانش تدریس، دانش یادگیرنده، دانش ارزشیابی و دانش بافتی در طراحی و اجرای فعالیت‌های آموزشی مرتبط با مفاهیم کویری به‌کار گرفته شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که به‌کارگیری این مدل می‌تواند موجب افزایش درک مفهومی، توان تحلیل فضایی و انگیزش یادگیری در میان دانش‌آموزان شود. همچنین معلمان با استفاده از این الگو قادرند محتوای علمی جغرافیا را به شیوه‌ای کاربردی و بومی آموزش دهند. در نهایت، مقاله پیشنهاد می‌کند که رویکرد PCK به عنوان چارچوبی مؤثر برای آموزش جغرافیا در محیط‌های طبیعی ایران به‌ویژه مناطق خشک و بیابانی مورد توجه سیاست‌گذاران و طراحان برنامه‌های درسی قرار گیرد.
کلیدواژه ها
آموزش جغرافیا، دانش محتوایی-تدریسی (PCK)، شایستگی معلم، کویر مرکزی ایران، یادگیری مفهومی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی