بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر یادگیری و درک مفاهیم جغرافیایی
کد مقاله : 1081-GHCONF6
نویسندگان
زهرا همتی1، ناهید حیدری *2
1.
2استاد یار،گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، ایران. تهران
چکیده مقاله
این مقاله با هدف بررسی و تحلیل پیامدهای دگرگون‌ساز هوش مصنوعی (Al) بر روش‌های سنتی تدریس و فرآیندهای یادگیری در رشته جغرافیا تدوین شده است. هدف اصلی، ارزیابی دقیق پتانسیل‌های آموزشی و موانع عملیاتی است که در پی ادغام فزاینده فناوری‌های هوش مصنوعی زمین‌مکانی (GeoAI) و ابزارهای مرتبط با سامانه‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) در محیط‌های آموزشی نوین پدیدار شده‌اند. نتایج تحلیل نشان‌دهنده میزان موفقیت و پتانسیل بالای هوش مصنوعی در متحول‌سازی آموزش جغرافیا است. این موفقیت عمدتاً از طریق قابلیت‌های AI در ۱. شخصی‌سازی یادگیری (با ایجاد مسیرهای آموزشی انعطاف‌پذیر)، ۲. تقویت تفکر مکانی و حل مسئله (از طریق تسهیل تعامل با داده‌های حجیم فضایی) و ۳. ایجاد محیط‌های یادگیری فراگیر (با استفاده از شبیه‌سازی‌ها و واقعیت مجازی برای درک تغییرات اقلیمی یا بلایای طبیعی) حاصل می‌شود. با این وجود، چالش‌های قابل توجهی نظیر نیاز به سرمایه‌گذاری زیرساختی عظیم، لزوم آموزش تخصصی معلمان برای استفاده مؤثر از این ابزارها، و مدیریت ملاحظات اخلاقی مربوط به سوگیری الگوریتمی و حفظ حریم خصوصی داده‌های جغرافیایی دانش‌آموزان، اجرای موفقیت‌آمیز AI را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی (AI )،آموزش جغرافیا،یادگیری شخصی‌سازی‌شده،تفکر مکانی (Spatial Thinking)،داده‌های حجیم فضای .(Big Geospatial Data)
وضعیت: پذیرفته شده مشروط