کاهش بی‌انگیزی و بی‌علاقگی دانش‌آموز به درس جغرافیا با به‌کارگیری تکنیک درگیرسازی در فرآیند آموزش
کد مقاله : 1098-GHCONF6
نویسندگان
مهدی اسدی *1، علی جمعه پور2
1استادیار گروه اموزش جغرافیا
2دانش‌آموخته کارشناسی، گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
بی‌انگیزی تحصیلی به‌عنوان یکی از موانع اصلی در مسیر یادگیری عمیق و پایدار، همواره مورد توجه متخصصان تربیتی بوده است. لذا در این پژوهش، به مطالعه بی‌انگیزی و بی‌علاقگی یک دانش‌آموز پسر در پایه دهم رشته انسانی نسبت به درس جغرافیا پرداخته شد. روش مورد استفاده در این مطالعه، اقدام‌پژوهی با رویکرد کیفی بود که در آن از طریق مشاهده مستقیم و گفت‌وگوی عمیق، داده‌های لازم گردآوری شد. دانش‌آموز مورد مطالعه، علائم واضحی از جمله بی‌توجهی، ایجاد اختلال در کلاس و کسب نمرات ضعیف را نشان می‌داد. راهکار اصلی ارائه‌شده، طراحی و اجرای یک برنامه آموزشی جامع با محوریت تکنیک درگیرسازی بود که شامل ترکیبی از راهبردهای تعاملی و معلم‌محور می‌شد. این راهبردها به گونه‌ای طراحی شده بودند تا دانش‌آموز را از حالت شنونده‌ای منفعل خارج کرده و به بازیگری فعال در فرآیند یادگیری تبدیل کنند. پس از اجرای این برنامه، نتایج حاکی از تغییرات رفتاری و نگرشی چشمگیر در دانش‌آموز بود. کاهش محسوس سر و صدا، افزایش توجه و تمرکز در حین تدریس و مشارکت فعال در بحث‌های کلاسی از جمله این دستاوردها به شمار می‌رفت. این تحولات نشان‌دهنده بیداری انگیزش درونی و احیای علاقه به یادگیری در وی بود. در نهایت، این تحقیق نتیجه می‌گیرد که به‌کارگیری هوشمندانه و ترکیبی راهبردهای درگیرسازی که بر مؤلفه‌های کلیدی مانند احساس نیاز، تجربه موفقیت، مشارکت فعال و ایجاد پیوند بین محتوای درسی و زندگی واقعی تأکید دارند، می‌تواند الگویی اثربخش و کاربردی برای معلمان در جهت غلبه بر بی‌انگیزی دانش‌آموزان در دروس مفهومی مانند جغرافیا ارائه دهد.
کلیدواژه ها
بی‌انگیزی تحصیلی، جغرافیا، اقدام‌پژوهی، درگیرسازی دانش‌آموز، راهبردهای انگیزشی، پایه دهم انسانی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی