کارورزی به‌مثابه میدان بازاندیشی و نوآوری: تحلیل مضامین تجربه‌ی دانشجو-معلم
کد مقاله : 1139-GHCONF6
نویسندگان
علیرضا صادقی نیا *1، نگین غلامی2
1گروه آموزش جغرافیا- دانشگاه فرهنگیان- تهران- ایران
2دبیر آموزش ابتدایی شهر قدس، تهران، ایران
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تحلیل کیفی تجربه‌ی کارورزی(3) دانشجو-معلم آموزش ابتدایی انجام شد. داده‌ها از طریق خویشتن‌کاوی، روایت‌های روزانه و بازخوردهای دانش‌آموزان، والدین و استاد گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شدند. تجربه ها بر سه مضمون اصلی تمرکز دارند: بازاندیشی در نگرش و تعهد حرفه‌ای، ایجاد انگیزش و تعامل در کلاس، و نوآوری در روش‌های تدریس همراه با غلبه بر چالش‌ها. یافته‌ها نشان دادند که کارورزی برای دانشجو-معلم صرفاً تمرین تدریس نبود، بلکه فرایندی تحولی در هویت حرفه‌ای او محسوب شد. در محور نخست، نگرش منفی اولیه به کارورزی با آشنایی با رویکرد پنج‌گام به امید و تعهد حرفه‌ای تبدیل شد؛ خویشتن‌کاوی و اصلاح مستمر ضعف‌ها، مسیر رشد تدریجی را شکل داد. در محور دوم، سکوت و انفعال دانش‌آموزان با پرسشگری، بازخورد فردی و فعالیت‌های زمینه‌محور به مشارکت فعال و گفت‌وگوی منطقی بدل شد؛ انگیزش دانش‌آموزان به تحقق اهداف آموزشی پیوند خورد. در محور سوم، نوآوری در روش‌های تدریس با بهره‌گیری از ابزارهای چندرسانه‌ای و طراحی مسئله‌محور، یادگیری را از سطح حفظی به تجربه‌ای زیسته ارتقا داد. نتیجه‌گیری کلی پژوهش آن است که کارورزی به‌مثابه میدان واقعی آموزش، بستری برای شکل‌گیری هویت حرفه‌ای متأمل، تعاملی و نوآور فراهم می‌آورد. این تجربه نشان داد که توسعه‌ی حرفه‌ای معلم در گروی بازاندیشی مستمر، ایجاد انگیزش و تعامل سازنده، و نوآوری آموزشی همراه با مدیریت چالش‌هاست.
کلیدواژه ها
کارورزی، دانشجو معلم، هویت حرفه ای، بازاندیشی و تعهد حرفه ای.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر