ارزیابی زمینه‌ها و ظرفیت‌های گردشگری ایران با ابتنا بر جغرافیای کلان‌شهرهای پیرامونی زاگرس و کاربردهای آن در آموزش جغرافیا
کد مقاله : 1140-GHCONF6
نویسندگان
علی بهادری *
استادیار دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی ظرفیت‌ها و زمینه‌های گردشگری ایران با ابتنا بر جغرافیای تاریخی کلان‌شهرهای پیرامونی زاگرس و با رویکردی آموزشی انجام شده است تا نشان دهد چگونه می‌توان از این ظرفیت‌ها در آموزش جغرافیا، طراحی واحد یادگیری و تولید محتوای آموزشی بهره گرفت. زاگرس به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بسترهای شکل‌گیری تمدن در ایران، تنوعی گسترده از میراث طبیعی، فرهنگی و تاریخی را در خود جای داده و کلان‌شهرهایی چون تبریز، کرمانشاه، سنندج، همدان، خرم‌آباد، شیراز، اهواز و اصفهان نقش محوری در شکل‌دهی به هویت جغرافیایی و تاریخی این پهنه داشته‌اند. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی است و داده‌ها از طریق مطالعات اسنادی، تحلیل محتوای منابع تاریخی، بررسی میدانی محدود و تحلیل تطبیقی میان کلان‌شهرهای منتخب گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که چهار محور اصلی شامل گردشگری تاریخی–تمدنی، طبیعی–اکولوژیک، فرهنگی–قوم‌نگارانه و گردشگری خوراک می‌تواند به‌عنوان محتوای آموزشی جذاب در مدارس و دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار گیرد و زمینه طراحی فعالیت‌های یادگیری، پروژه‌های دانش‌آموزی، تحلیل‌های مکانی با GIS و آموزش میان‌رشته‌ای را فراهم کند. همچنین نتایج نشان می‌دهد که نبود یک چارچوب آموزشی یکپارچه برای معرفی «کریدور گردشگری زاگرس» و ضعف در بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند GIS، سنجش‌ازدور و هوش مصنوعی از مهم‌ترین چالش‌هاست. در نتیجه، پژوهش پیشنهاد می‌کند که با تدوین بسته‌های آموزشی مبتنی بر جغرافیای تاریخی زاگرس، استفاده از فناوری‌های نوین و طراحی واحدهای یادگیری مبتنی بر مکان، می‌توان آموزش جغرافیا را کاربردی‌تر و جذاب‌تر ساخت.
کلیدواژه ها
آموزش جغرافیا، زاگرس، جغرافیای تاریخی، محتوای آموزشی، گردشگری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر