| مطالعه تطبیقی نظام آموزش جغرافیا در جوامع عشایری مغولستان و ایران با هدف افزایش کیفیت آموزش جغرافیا در عشایر ایران |
| کد مقاله : 1142-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
ابراهیم امیری *1، سینا قلی پور حطری2، موسی الرضا الازمنی نوده2 1گروه آموزش جغرافیا، فرهنگیان، تهران، ایران 2دانشجومعلم دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی آموزش جغرافیا در جوامع عشایری ایران و مغولستان میپردازد و تلاش میکند شباهتها، تفاوتها و ظرفیتهای مشترک میان این دو نظام آموزشی را شناسایی کند. انتخاب مغولستان به دلیل وجود یکی از گستردهترین و پایدارترین سنتهای کوچنشینی در جهان و ایران به سبب تنوع بالای ایلات و طوایف عشایری، بستر مناسبی برای تحلیل تطبیقی فراهم کرده است. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با روش کتابخانهای و بررسی اسناد ملی، پژوهشهای دانشگاهی و مقالات علمی انجام گرفته است. یافتهها نشان میدهد که مغولستان با وجود ساختار سنتی زندگی کوچنشینی، طی سالهای اخیر رویکردهایی نوین همچون آموزش سیار، کلاسهای نیمهحضوری و محتوای جغرافیایی تلفیق شده با مهارتهای زندگی عشایری را به کار گرفته است. در مقابل، و در نظام آموزشی عشایری ایران، توجه به حفظ هویت فرهنگی و آموزش مهارتهای زندگی از عوامل مؤثر در موفقیت آموزش جغرافیا محسوب میشوند. مقایسه تطبیقی نشان میدهد توجه به بافت فرهنگی و جغرافیای خاص عشایر و انطباق محتوای کتابهای درسی با شیوه زندگی کوچنشینی، نقش اساسی در ارتقای یادگیری جغرافیا دارد. در نهایت، این پژوهش پیشنهاد میکند که ایران با بهرهگیری از تجربیات موفق مغولستان بهویژه در زمینه (مدارس سیار، آموزش ترکیبی، و ادغام دانش بومی در محتوای جغرافیا) میتواند مسیر توسعه یافتهتری را برای بهبود کیفیت آموزش جغرافیا در میان دانشآموزان عشایری طی کند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش جغرافیا، عشایر ایران، مغولستان، کیفیت آموزش، مطالعات تطبیقی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
