| تبیین الگوهای مؤثردر آموزش جغرافیای تاریخی |
| کد مقاله : 1143-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
مجید پریشان *1، جمال خسروی2 1استادیار گروه جغرافیا 2استادیار گروه تاریخ، دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| چکیده جغرافیای تاریخی بهعنوان دانشی میانرشتهای است که در پیوند میان زمان، مکان و کنش انسانی معنا مییابد. آموزش این رشته نهتنها نیازمند آگاهی از پدیدههای جغرافیایی، بلکه مستلزم درک عمیق از سیر تحول تاریخی فضاهای انسانی است. در این میان، اصول آموزشی جغرافیای تاریخی چارچوبی را برای ساماندهی مفاهیم و روشهای تدریس فراهم میکنند تا آموزش این علم از سطح توصیف صرف به تحلیل علمی ارتقا یابد. حال با چنین نگرشی، پژوهش پیشرو با استفاده از مطالعات اسنادی و کتابخانهای، سعی بر شناسایی نقش آموزش و الگوهای کارآمد آموزش جغرافیای تاریخی دارد. یافتهها نشان داد در کنار استفاده از الگوهای سنتی آموزش، بهکارگیری روشهای تدریس نوین بهمنظور ایجاد تغییرات بنیادی در آموزش جغرافیای تاریخی از ضروریات اساسی است. الگوهای تدریسی که علاوه بر عملکرد معلمان و اساتید، فعالیت دانشآموزان و فراگیران را هم بهعنوان یکی از مهمترین اهداف خود مدنظر قرار داده است. آموزش فراگیر و پایدار به شیوههای مختلف (انفرادی، مشارکتی، تدریس نوآورانه، کنش متقابل، جامع، پیشسازماندهنده، حل مسئله، توانمندسازی عملی و تجربه مستقیم و روش تعمیق) با استفاده از منابع متنوع تاریخی و جغرافیای (کتابها، تحقیقات، سفرنامهها، نقشهها، دادههای باستانشناسی، منابع اقلیمی، و دادههای آماری) باعث افزایش آگاهی، مهارت و قدرت درک و تحلیل فراگیران دانش جغرافیای تاریخی میشود. |
| کلیدواژه ها |
| واژگان کلیدی: جغرافیای تاریخی، الگوی تدریس، آموزش، متون تاریخی، دادههای جغرافیایی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
