نقش هوش مصنوعی در ارتقای فرایند یاددهی–یادگیری آموزش جغرافیا
کد مقاله : 1144-GHCONF6
نویسندگان
زهرا رنجبر باروق *
مدرس دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
در قرن بیست و یکم، آموزش دستخوش تحولی عظیم است و قلب این انقلاب در هوش مصنوعی قرار دارد. هوش مصنوعی در نظام آموزشی، می‌تواند به بهبود و ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری منجر شود. استفاده از هوش مصنوعی در آموزش جغرافیا، مزایایی از قبیل یادگیری انفرادی، افزایش سرعت تدریس، ارائه بازخورد، کاهش هزینه‌های نظام آموزشی را به همراه دارد. هوش مصنوعی (AI) و فناوری‌های فراگیر مانند واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) به شکل عمیقی در آموزش مدرن نفوذ یافته‌اند و در حال تبدیل شدن به بخشی جدایی‌ناپذیر از آن هستند. ویژگی اصلی این فناوری‌ها این است که امکان تعامل‌پذیر کردن درس‌ها را فراهم می‌کنند و روش‌های تدریس را جذاب‌تر و مؤثرتر می‌سازند. همچنین هوش مصنوعی خطرات و چالش‌های متعدد و اجتناب‌ناپذیری را به همراه دارد که می‌تواند از سیاست‌های آموزشی پیشی بگیرد. در این راستا، هدف از پژوهش حاضر بررسی مزایا و معایبی است که استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری موضوعات جغرافیایی به وجود می‌آورد. روش پژوهش‌، توصیفی-تحلیلی و ابزار پژوهش، مطالعه کتابخانه‌ای و اسنادی می‌باشد. نتایج حاکی از آن است که توسعه مهارت‌های هوش مصنوعی در میان معلمان ممکن است پذیرش بهتر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی را در آینده کلاس‌های درس تسهیل کند، که این مهم می‌تواند از طریق شبیه‌سازی‌های واقعی، پلتفرم‌های آنلاین، استفاده از چت‌باتها قابل بهره‌برداری باشد. در بخش پایانی، اثربخشی و دشواری‌های معرفی این فناوری‌ها در فرآیند تدریس جغرافیا تحلیل شده و نتایج علمی مبتنی بر شواهد درباره یکپارچگی آن‌ها ارائه گردیده است.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی، دانش جغرافیا، واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، فناوری نوین
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر