| آموزش جغرافیا در ایران: گذر از «دانش آموزش محتوا» به «دانش فناوری آموزش محتوا» |
| کد مقاله : 1146-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
رسول شریفی نجف آبادی *، پریزاد جلیلی پیران گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان،صندوق پستی889-14665، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| امروزه آموزش جغرافیا در ایران با چالشها و فرصتهای نوینی روبروست که مدلهای سنتی تدریس قادر به پاسخگویی به آنها نیستند. این پژوهش با هدف تحلیل وضعیت آموزش جغرافیا در ایران، لزوم گذر از «مدل شولمن» به «مدل میشرا و کوهلر» را بررسی میکند. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی بر مبنای بررسی آثار مکتوب در زمینه آموزش جغرافیا در داخل و خارج از کشور است. یافتهها نشان میدهد که نظام آموزشی ایران عمدتاً بر «دانش آموزش محتوا» متکی بوده که خود ترکیبی از «دانش محتوایی» و «دانش پداگوژی» میباشد. اما حلقه مفقوده، یکپارچهسازی «دانشفناوری» با این دو حوزه است. در این مقاله استدلال شده است که معلمان جغرافیا برای آموزش عمیق مفاهیم جغرافیایی نیازمند تسلط بر «دانش فناوری آموزش محتوا» هستند تا بتوانند همگام با تحولات عصر جدید، شیوههای آموزش را متحول ساخته و روند یادگیری را تسهیل کنند. همچنین، از افتادن در دام چالشهای عصر فناوری اجتناب نمایند. بر این اساس، پیشنهاد میشود که دانشگاه فرهنگیان نیز عنوان سرفصل های درسی و همایشهای خود را از «دانش آموزش محتوا» به «دانش فناوری آموزش محتوا» در آموزش جغرافیا تغییر داده و جایگاه خود را ارتقاء دهد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش جغرافیا، دانش آموزش محتوا، دانش فناوری آموزش محتوا، دانشگاه فرهنگیان. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
