| سازنده گرایی در نظام نوین آموزشی جغرافیا |
| کد مقاله : 1150-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
فاطمه پرک *1، احمد روشنی2 1گروه آموزش جغرافیا، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران. 2گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسالمی، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف تبیین مؤلفههای «نظام نوین آموزشی جغرافیا» بر پایه همگرایی رویکرد سازندهگرایی و فناوری هوش مصنوعی (AI) و ارائه مدلی مفهومی برای این ساختار جدید انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی و مبتنی بر مرور نظاممند متون بود که طی آن، ۱۸ مقاله منتخب از پایگاههای معتبر داخلی و بینالمللی تحلیل محتوا شدند. یافتهها نشان میدهد که نظام نوین آموزشی در چهار رکن اصلی استوار است: ۱) «پارادایم نوین یاددهی-یادگیری»، ۲) «اکولوژی یادگیری هوشمند»، ۳) «تکنولوژی معرفتشناختی» و ۴) «الزامات زمینهای». در این نظام جدید، بهرهگیری از ابزارهایی نظیر GeoAI، یادگیری تطبیقی و واقعیت مجازی، امکان گذار از حافظهمحوری سنتی به کشف فعالانه دانش فضایی و شخصیسازی یادگیری را فراهم آورده است. همچنین، نقش معلم در این ساختار نوین، از انتقالدهنده صرف دانش به «طراح تجربه یادگیری» و تسهیلگر ارتقا مییابد. با این حال، استقرار این نظام با چالشهایی نظیر شکاف دیجیتال، نابرابری در دسترسی و نگرانیهای اخلاقی (حریم خصوصی و سوگیری دادهها) مواجه است. مدل نهایی پژوهش تحت عنوان «زیستبوم یادگیری سازندهگرای هوشمند»، چارچوب این نظام نوین را ترسیم میکند که در آن تعامل پویای معلم، دانشآموز و ماشین در بستری از عدالت آموزشی، منجر به توسعه سواد فضایی، تفکر انتقادی و تربیت شهروند مسئول میشود. این پژوهش تأکید دارد که تحقق سازندهگرایی در نظام نوین آموزش جغرافیا، مستلزم گذار سیاستگذاران از رویکرد «ابزارمحور» به «فرهنگمحور» است. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش جغرافیا، سازندهگرایی، هوش مصنوعی، هوش مصنوعی زمینمکانی ، یادگیری تطبیقی، مدل مفهومی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
