| بررسی آموزش تعاملی جغرافیا با استفاده از هوش مصنوعی در دوره متوسطه در ایران |
| کد مقاله : 1158-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
محمد کمالی باغستانی * مدرس دانشکاه فرهنگیان استان هرمزگان،پردیس شهید بهشتی و فاطمه الزهرا(س) بندرعباس |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف تحلیل کارآمدی ابزارهای هوش مصنوعی در ایجاد آموزش تعاملی جغرافیا برای دوره متوسطه ایران انجام شده است. این پژوهش از نوع تحلیلی-توصیفی و کاربردی است که با بررسی مبانی نظری شناختی، سازندهگرایی، چارچوبهای بومی و نظریههای پایداری محیطی، نقش هوش مصنوعی را در تحول آموزش جغرافیا واکاوی میکند. نوآوری اصلی این تحقیق، معرفی چارچوب تعاملی هوش مصنوعی-جغرافیا است؛ یک مدل ترکیبی بومیسازیشده که شامل سه لایه عملیاتی میباشد: شبیهسازهای پویای جغرافیایی برای مدلسازی پدیدهها، چتباتهای هوشمند شخصیسازیشده برای تولید سناریوهای جغرافیایی بر اساس سطح دانش دانشآموز، و تجربیات واقعیت مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی برای کاوش مجازی مناطق ایران. یافتههای نظری نشان دادند که نظریه دوگانه کدگذاری پائیو تأیید میکند ابزارهای هوش مصنوعی با فعالسازی همزمان کانالهای زبانی و تصویری، حفظ اطلاعات مکانی را تا ۴۰ درصد افزایش میدهند. همچنین، مدلهای زبانی بزرگ مانند GPT با اصول سازندهگرایی ویگوتسکی همسو هستند و یادگیری را از سطح فردی به مشارکتی ارتقا میبخشند. چارچوبهای بومی مبتنی بر سند تحول بنیادین و برنامه درسی ملی نشان دادند که بومیسازی محتوا برای تنوع جغرافیایی ایران ضروری است. نظریههای پایداری نیز تأیید کردند که شبیهسازهای اقلیمی هوش مصنوعی، نگرش محیطی دانشآموزان را تقویت میکنند. نتیجهگیری پژوهش نشان داد که آموزش تعاملی جغرافیا با هوش مصنوعی، دانشآموزان را به تفکر انتقادی، تحلیل دادههای مکانی و حل مسائل واقعی مجهز میکند و با اهداف سند تحول بنیادین و توسعه پایدار سازمان ملل همسو است. بومیسازی محتوا با تنوع جغرافیایی ایران، یافته کلیدی است که عدالت آموزشی در مناطق محروم را تقویت میکند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزشی تعاملی جغرافیا، هوش مصنوعی، سند تحول بنیادین، توسعه پایدار، دوره متوسطه. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
