| بررسی جدیدترین روشها و تکنیکهای درسی تدریس جغرافیا |
| کد مقاله : 1159-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
سمیه پورحسن شاهی رودینی * آموزش و پرورش |
| چکیده مقاله |
| یکی از مهمترین اولویتهای نظامهای آموزشی اصلاح و بهبود مستمر جریان یادگیری و بازنمایی متناسب رابطه یاددهنده - یادگیرنده میباشد. سابقۀ برنامهریزی درسی در دنیا به بیش از یک قرن میرسد، اما این رشته در ایران عمری بیش از چند دهه ندارد. بااینحال در همین عمر کوتاه توانسته است جایگاه و مؤثر بودن خود را در بین همۀ علوم نظری باز نماید و مهمترین نقشی که داشته است تعیین مرز میان دانش و آموزش هر یک علوم بوده است. آموزش جغرافیا در چارچوب یک عنوان درسی خاص بهمنظور ایجاد فرصتهای مناسب یادگیری برای اهداف کلی و جزئی در ایران انجام میشود. اگرچه کتابهای درسی توسط سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی، در سه حیطه یادگیری شناختی، مهارتی و نگرشی تهیه میشوند، اما درنهایت معلمان جغرافیا هستند که برنامه درسی را هماهنگ و اجرا میکنند و به رفتار پایانی که بهعنوان آموزش تعریف میشود دست مییابند. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی میباشد. هدف مقاله بررسی جدیدترین روشها و تکنیکهای تدریس جغرافیا میباشد و تأثیرات آنها را بر یادگیری و درک مفاهیم جغرافیایی تحلیل میکند؛ که در ادامه روشهای نوین در این خصوص شامل یادگیری مبتنی بر مکان، GIS، VR و AR، بازیسازی، یادگیری پروژه محور، دادهکاوی، نقشههای ذهنی و بصریسازی، آموزش معکوس و ...استخراج و معرفی گردید. |
| کلیدواژه ها |
| برنامهریزی، آموزش، تدریس، آموزش جغرافیا |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |