| مطالعه تطبیقی جغرافیای قدیم و جدید ایران در متون کهن ادبیات فارسی با رویکرد آموزشی |
| کد مقاله : 1160-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
ابوالفضل فلاح یخدانی، ابوالفضل زارع زاده مهریزی، علیرضا فاضلی شورکی، سعید دشتی رحمت آبادی * دانشجو کارشناسی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان یزد |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش به بررسی تطبیقی نامگذاریها، مرزبندیها و توصیفات جغرافیایی ایران در متون کهن ادبیات فارسی میپردازد و تغییرات جغرافیای تاریخی را با جغرافیای معاصر مقایسه میکند. هدف اصلی، شناسایی تحولات نامگذاری مکانها، تغییرات مرزی و کاربرد آموزشی این یافتهها در تدریس جغرافیای تاریخی ایران است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و دادهها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای متون کلاسیک شامل شاهنامه فردوسی، سفرنامه ناصرخسرو، آثار حافظ، سعدی و دیگر شاعران و جغرافینویسان دوره اسلامی گردآوری شده است. یافتهها نشان میدهد که بسیاری از نامهای جغرافیایی قدیم مانند «توران»، «ایرانشهر» و «خوارزم» دچار تحولات معنایی و مرزی قابلتوجهی شدهاند. این تحولات تحتتأثیر عوامل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی رخ داده و درک آنها برای آموزش جغرافیای تاریخی ضروری است. نتایج نشان میدهد که استفاده از متون ادبی در آموزش جغرافیا میتواند انگیزه یادگیری را افزایش دهد و درک عمیقتری از هویت سرزمینی ایجاد کند. این پژوهش چارچوبی آموزشی برای ادغام ادبیات کلاسیک در برنامه درسی جغرافیا ارائه میدهد. |
| کلیدواژه ها |
| جغرافیای تاریخی، ادبیات کلاسیک فارسی، نامهای جغرافیایی، آموزش جغرافیا، مطالعه تطبیقی، ایرانشهر. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
