واکاوی ابعاد جغرافیایی سفرنامه ناصرخسرو: نقش ادبیات در افزایش دانش جغرافیایی
کد مقاله : 1162-GHCONF6
نویسندگان
ابوالفضل زارع زاده مهریزی، ابوالفضل فلاح یخدانی، علیرضا فاضلی شورکی، سعید دشتی رحمت آبادی *
دانشجو کارشناسی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان یزد
چکیده مقاله
سفرنامه ناصرخسرو قبادیانی (394-481ه.ق) یکی از ارزشمندترین متون جغرافیایی ـ ادبی زبان فارسی است که در آن توصیفات دقیق جغرافیایی با زیبایی‌های ادبی درهم‌آمیخته‌اند. این پژوهش با هدف واکاوی ابعاد جغرافیایی سفرنامه ناصرخسرو و تبیین نقش ادبیات در افزایش دانش جغرافیایی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ناصرخسرو در این سفرنامه به ابعاد متنوع جغرافیایی از جمله جغرافیای طبیعی (موقعیت، مسافت، آب و هوا، منابع آبی، پوشش گیاهی)، جغرافیای انسانی (جمعیت، شهرنشینی، معماری، اقتصاد، فرهنگ)، و جغرافیای تاریخی توجه ویژه داشته است. او با بهره‌گیری از روش مشاهده مستقیم، اندازه‌گیری دقیق فاصله‌ها، توصیف ویژگی‌های طبیعی و انسانی مناطق، و استفاده از زبان ادبی، توانسته است تصویری جامع و علمی از جغرافیای سرزمین‌های اسلامی قرن پنجم هجری ارائه دهد. نتایج نشان می‌دهد که ترکیب دانش جغرافیایی با توان ادبی در سفرنامه، موجب افزایش جذابیت، ماندگاری و تأثیرگذاری اطلاعات جغرافیایی شده و این اثر را به منبعی ارزشمند برای مطالعات جغرافیایی تاریخی تبدیل کرده است.
کلیدواژه ها
سفرنامه ناصرخسرو، جغرافیای تاریخی، ادبیات جغرافیایی، دانش جغرافیایی، جغرافیای انسانی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر