| آینده نگری در آموزش جغرافیا: نقش فناوری های هوشمند، یادگیری میدانی و مطالعات بین رشته ای |
| کد مقاله : 1172-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
ازاده رضائی نسب *1، صبا آذرخش2، مهدیه غلامی2، آیدا قدیمی2 1دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه ازاد اسلامی واحد شیروان
دبیر جغرافیای اموزش و پرورش شهرستان شیروان 2دانش آموز پایه دوازدهم ادبیات و علوم انسانی، دبیرستان فرزانگان2، شیروان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| آموزش جغرافیا در دهه های اخیر با چالش های نو و فرصت های گسترده ای روبه رو شده است. گسترش فناوری های هوشمند، پیشرفت سامانه های سنجش از دور و اطلاعات مکانی، و ورود ابزار های مبتنی بر هوش مصنوعی افق های تازه ای را برای یادگیری عمیق و تعاملی در این رشته پدید آورده است. از طرفی یادگیری میدانی و تجربه مستقیم از محیط همچنان بخش بنیادین آموزش جغرافیا را تشکیل می دهد و تلفیق آن با ابزار های دیجیتال می تواند درک دانش آموزان و دانشجویان را به شکل چشمگیری تقویت کند. افزایش تعامل میان جغرافیا و رشته های دیگر مانند تاریخ، علوم زیستی، باستان شناسی، محیط زیست و علوم اجتماعی نیز فرصتی برای شکل گیری نگاه های چند بعدی و حل مسئله در موقعیت های واقعی فراهم می کند. این مقاله با رویکرد آینده نگری به بررسی این سه محور یعنی فناوری های هوشمند، یادگیری میدانی و رویکرد های بین رشته ای می پردازد و نقش آنها را در تحول آموزش جغرافیا تحلیل می کند. در پایان یک مدل یکپارچه برای توسعه آموزش جغرافیا ارائه می شود که می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های درسی نوین و سیاست گذاری های آینده باشد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش جغرافیا، فناوری های هوشمند، یادگیری میدانی، هوش مصنوعی، سنجش از دور، سامانه اطلاعات جغرافیایی، بین رشته ای. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
