آموزش مبتنی بر هوش فضایی در یادگیری مفاهیم جغرافیایی
کد مقاله : 1182-GHCONF6
نویسندگان
فاطمه پرک *1، احمد روشنی2
1گروه آموزش جغرافیا، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران.
2گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده مقاله
آموزش جغرافیا در هزاره سوم نیازمند گذار پارادایمی از رویکردهای توصیفی به سمت پرورش «تفکر فضایی» است؛ با این حال، فقدان چارچوبی منسجم برای ادغام این مؤلفه در برنامه درسی مشهود است. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل مفهومی آموزش مبتنی بر هوش فضایی در یادگیری مفاهیم جغرافیایی، از روش مرور نظام‌مند مبتنی بر پروتکل PRISMA بهره برده است. جامعه آماری شامل اسناد علمی معتبر بین‌المللی و داخلی در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵ بود که پس از غربالگری دقیق، ۱۴ مقاله کلیدی انتخاب و با روش تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری استقرایی واکاوی شدند. یافته‌ها منجر به شناسایی چهار مقوله محوری در مدل پیشنهادی شد: «زیربنای شناختی» با تأکید بر مداخله در سنین ابتدایی، «فناوری به مثابه شریک ذهنی» که در آن ابزارهایی نظیر WebGIS و AR استدلال انتزاعی را تسهیل می‌کنند، «معماری نوین پداگوژیک» مبتنی بر حل مسئله مکانی و «الزامات زمینه‌ای» که بر ارتقای شایستگی TPACK معلمان دلالت دارد. نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که هوش فضایی، پیش‌شرط یادگیری عمیق در جغرافیا است و مدل مفهومی استخراج‌شده با یکپارچه‌سازی ابعاد شناختی، فناورانه و پداگوژیک، چارچوبی عملیاتی برای گذار از آموزش حافظه‌محور به تربیت شهروندانی با سواد مکانی و توانایی تحلیل پدیده‌های محیطی فراهم می‌آورد.
کلیدواژه ها
هوش فضایی، آموزش جغرافیا، تفکر فضایی، مرور نظام‌مند
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر