| تحلیل و بررسی جایگاه تفکر سیستمی درآموزش و یادگیری عمیق جغرافیا |
| کد مقاله : 1199-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
ریحانه برومند *1، مریم احسانی فر2، سمیه خاوری3 1استادیار گروه آموزشی جغرافیا برنامه ریزی شهری دانشگاه بزرگمهر قائنات 2دانشجوی کارشناسی گوه جغرافیای دانشگاه بزرگمهر 3دانشجوی کارشناسی دانشگاه بزرگمهر قائن |
| چکیده مقاله |
| آموزش جغرافیا یکی از ابزارهای مهم برای تقویت تفکر سیستمی است. بطوریکه با ارائه مفاهیمی مانند تعاملات بین انسان و طبیعت، الگوهای محیط زیستی و اجتماعی و روابط پیچیده میان عوامل مختلف، به دانش پژوهان کمک میکند تا مسائل را از دیدگاه کلنگارانه و جامع بررسی کنند. از آنجا که تفکر سیستمی بر درک روابط علت و معلولی، شناسایی الگوها و پیشبینی نتایج تمرکز دارد، آموزش جغرافیا میتواند به توسعه این نوع تفکر در بین افرادکمک کند. بطوریکه موضوعاتی مانند تغییرات اقلیمی، توزیع منابع و مسائل شهری به افراد این امکان را میدهد که به جای نگاه مجزا به عوامل، تأثیرات متقابل آنها را بررسی کنند و به تحلیل چگونگی عملکرد سیستمها بپردازند. این فرایند باعث میشود که افراد توانایی بیشتری در تحلیل مسائل پیچیده پیدا کنند و درک بهتری از چگونگی تأثیرگذاری تصمیمات فردی و جمعی بر سیستمهای طبیعی و انسانی داشته باشند. در این نوشته برآنیم که به روش کتابخانه ای و استنادی به شیوه توصیفی - تحلیلی به بررسی سیستمی آموزش جغرافیا بپردازیم. آموزش جغرافیا با ایجاد ارتباط میان مفاهیم علمی و مسائل واقعی، کمک میکند تا چالشهای موجود را از دیدگاه سیستمی دیده شوند و راههای جامع و پایدار برای آنها ارائه داده شود . روش سیستمی و اصل الگوی انتقال فشار در مدیریت سیستمی، راهکاری اجرایی برای کلاسهای جغرافیا از سطوح ابتدایی تا عالی است که یادگیری عمقی، انتقادی و کاربردی آموزش جغرافیا را تسهیل میکند و سبب میشود که روشهای متفاوت و منعطف تدریس جغرافیا قابل قبول وارائه از راه کارهای موقت اجتناب شود |
| کلیدواژه ها |
| تفکر ، سیستمی، آموزش ، جغرافیا ، یادگیری عمیق |
| وضعیت: پذیرفته شده |
