| بررسی تطبیقی رویکرد ساختارگرایی در آموزش جغرافیا در ایران و سایر کشورها |
| کد مقاله : 1214-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
الهام میری *1، سجاد افراسیابی2، حسین احسان نیا3 1گروه جغرافیا و مطالعات اجتماعی- دانشگاه فرهنگیان بیرجند(پردیس شهید مدرس قاین) 2دانشجوی دبیری جغرافیا دانشگاه فرهنگیان بیرجند-پردیس شهید مدرس قاین 3دانشجوی دبیری جغرافیا دانشگاه فرهنگیان بیرجند_پردیس شهید مدرس قاین |
| چکیده مقاله |
| هدف از انجام این پژوهش بررسی تطبیقی بهرهگیری از رویکرد ساختارگرایی در آموزش جغرافیا و میزان توجه به آن در نظامهای آموزشی ملی و جهانی است. باید توجه داشت که در نظریه ساختارگرایی تغییر دادن نقش فراگیر در فرآیند یادگیری از یک دریافت کننده منفعل دانش و اطلاعات به سازنده دانش مورد تاکید میباشد با در نظر گرفتن این اصل در این پژوهش از روش تحلیلیـ تطبیقی و بررسی اسناد و برنامههای درسی و تجربیات کشورهای پیشران در عرصه آموزش جغرافیا بهره برده شدهاست.نتایج این پژوهش نشان میدهد در کشورهای پیشران آموزش جغرافیا مانند: فنلاند،انگلیس،ژاپن و استرالیا با به کارگیری آموزش مسئله محور، ایجاد کلاسهای سهوجهی، تاکید برفعالیتهای گروهی و استفاده حداکثری از فناوریهای نوین تلاش شدهاست رویکرد ساختارگرایی در فرایند یادگیری جغرافیا اجرایی شود با اینوجود در ایران آنچه همچنان مورد توجه قرار میگیرد استفاده از روشهای آموزش سنتی میباشد که تاکید آن بر انتقال صرف انبوهی از اطلاعات به دانشآموزان و حفظ کردن مفاهیم جغرافیا است. چنین رویکردی در آموزش جغرافیا با بها ندادن به توانمندیهای ذهنی یادگیرنده قطعا نمیتواند یادگیری کارآمد و موثر را بدنیال داشته باشد و این نشان دهندهی ایناست که اجرای تحولات اساسی دربرنامه درسی و رویکردهای آموزش جغرافیا در نظام تعلیم و تربیت ایران ضروری است. |
| کلیدواژه ها |
| رویکرد ساختارگرایی، آموزش جغرافیا، ایران، سایرکشورها |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
