اثربخشی طرح درس مبتنی بر سازنده‌گرایی در آموزش جهت‌های جغرافیایی پایه چهارم مدرسه بانو خضرایی کاشان
کد مقاله : 1216-GHCONF6
نویسندگان
فاطمه توتونی منفرد *1، مرضیه بلوچ2، زینب بوجاریان2، زهرا اسمی2، فرزانه شریفی خواه2
1دانشگاه فرهنگیان و اداره آموزش وپرورش
2دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
در این پژوهش روش‌های نوین تدریس در آموزش جغرافیا با هدف، کاربردی کردن مباحث آموزشی برای دانش آموزان و کنار گذاشتن روش های سنتی در آموزش جغرافیا مورد واکاوی قرار گرفته است. مفهوم جهت های جغرافیایی یکی از مفاهیمی است که دانش آموزان مقطع ابتدایی در تشخیص آن با مشکل روبرو هستند به همین منظور در این پژوهش با کمک طرح درس سازنده گرایی مبتنی بر نظریه‌های پیاژه و ویگونسکی به دنبال جایگزینی روش سنتی باروش نوین برای ایجاد تجربه عینی و درک فضایی جهت های جغرافیایی هستیم. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه‌ گردآوری داده‌ها، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون در یک گروه است. نتایج پژوهش نشان می دهد با اجرای این طرح درس، انگیزه دانش آموزان جهت مشارکت در فعالیت های کلاسی ارتقا یافت و یادگیری عمیق و معناداری در آنان شکل گرفت.
واژگان کلیدی: روش‌های نوین تدریس، جغرافیا، دانش‌آموز، سازنده گرایی
کلیدواژه ها
روش‌های نوین تدریس، جغرافیا، دانش‌آموز، سازنده گرایی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر