| تأثیر فناوریهای واقعیت افزوده و هوش مصنوعی بر توسعه درک فضایی و نقشهخوانی در کودکان ابتدایی |
| کد مقاله : 1232-GHCONF6 |
| نویسندگان |
|
مهدی صحراگرد *، محمد خسروی گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ، بیرجند، ایران |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فناوریهای واقعیت افزوده و هوش مصنوعی بر توسعه درک فضایی و مهارتهای نقشهخوانی کودکان دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل تطبیقی منابع علمی و مطالعات میدانی مرتبط با کاربرد فناوریهای نوین در آموزش جغرافیا بود. یافتهها نشان داد که استفاده از واقعیت افزوده با ایجاد امکان مشاهده و دستکاری مدلهای سهبعدی، موجب تقویت درک روابط فضایی، جهتیابی، مقیاسفهمی و تحلیل موقعیتها در کودکان میشود. همچنین، هوش مصنوعی با ارائه بازخورد شخصیسازیشده و متناسب با سطح توانایی هر کودک، فرایند یادگیری را هدفمند کرده و مهارتهای نقشهخوانی را ارتقا میدهد. ترکیب همزمان این دو فناوری تجربه یادگیری را از حالت منفعل به تعاملی و چندحسی تبدیل کرده و موجب افزایش انگیزه، مشارکت، دقت تحلیلی و تثبیت دانش فضایی در حافظه بلندمدت کودکان شده است. شواهد تحلیلی نشان میدهد که کودکان آموزشدیده با فناوری، عملکرد بهتری در تشخیص مسیرها، تحلیل فواصل، جهتیابی و حل مسائل فضایی دارند. این نتایج بیانگر آن است که بهرهگیری ساختارمند از واقعیت افزوده و هوش مصنوعی میتواند الگوی مؤثری برای ارتقای مهارتهای فضایی و نقشهخوانی در آموزش ابتدایی باشد و زمینه توسعه تفکر فضایی و تصمیمگیری آگاهانه کودکان را فراهم آورد. |
| کلیدواژه ها |
| واقعیت افزوده، هوش مصنوعی، درک فضایی، نقشهخوانی، آموزش ابتدایی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
