جغرافیای اجتماعی؛ ‌پلی میان انسان، فرهنگ و مکان (با مطالعه موردی: شهرستان شیروان)
کد مقاله : 1241-GHCONF6
نویسندگان
فرشته ملازاده صداقتی *1، آزاده رضایی نسب2، هادی احمدی پور3
1دانش آموز دوازدهم ادبیات و علوم انسانی، فرزانگان دو، شیروان، ایران
2دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، ایران
3کارشناس مسئول آموزش متوسطه دوم، آموزش و پرورش، فاروج، ایران
چکیده مقاله
این مقاله به بررسی عمیق ابعاد جغرافیای اجتماعی در چارچوب نظری نوین می‌‌پردازد و ارتباط پیچیده میان انسان، فرهنگ و فضای زیسته را تحلیل می‌کند. جغرافیای اجتماعی، به عنوان شاخه‌ای میان رشته‌ای، تمرکز خود را بر نحوه کنش متقابل نیروهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بر سازماندهی فضا و شکل‌گیری مکان قرار می‌دهد. تمرکز اصلی تحقیق بر مطالعه موردی شهرستان شیروان در خراسان شمالی است. این شهرستان با پیشینه‎های تاریخی و موقعیتی استراتژیک در شمال شرق ایران، بستری مناسب برای مشاهده نمود‌های عینی مفاهیم نظری فراهم می‌آورد. در این پژوهش، مفاهیمی چون “مکان” به عنوان فضای معنا یافته، “هویت مکانی” به عنوان احساس تعلق به یک منطقه خاص، “حس مکان” به عنوان تجربه زیسته و تأثیر تحول اجتماعی-‌اقتصادی بر سازماندهی فضایی مورد واکاوی قرار گرفته‌اند. داده‌ها از طریق ترکیب روش‌های اسنادی و تحلیل‌های مفهومی استخراج شده اند. نتایج نشان می‌دهد که چگونه ساختارهای فرهنگی دیرینه، سنت‌های مذهبی و کنش‌های اجتماعی کنونی به طور دوسویه بر شکل‌دهی به منظر شهری، الگوهای کاربری اراضی و ساختار فضایی شیروان اثر گذاشته‌اند. برای مثال، تقسیمات محلی قدیمی یا تأثیرات مهاجرت‌های فصلی بر توزیع فضایی خدمات شهری قابل مشاهده است. هدف نهایی، ارائه یک چارچوب تحلیلی قوی برای درک پویایی‌های اجتماعی فضایی در مناطق شهری ایران، به ویژه شهرهایی با ویژگی‌های فرهنگی متمایز مانند شیروان، است.
کلیدواژه ها
جغرافیای اجتماعی، فرهنگ، مکان، هویت مکانی، حس مکان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر