داستان گویی دیجیتال در آموزش خشکسالی برای دانش آموزان در دوره متوسطه
کد مقاله : 1248-GHCONF6
نویسندگان
زهرا رمضانی اول نوقابی *، مرتضی اسماعیل نژاد
دانشگاه بیرجند
چکیده مقاله
آموزش مؤثر خشکسالی به عنوان یک چالش پیچیده و چندبعدی محیط‌زیستی، برای نسل آینده‌ساز ایران که در منطقه‌ای خشک زندگی می‌کند، یک ضرورت انکارناپذیر است. با این حال، نظام آموزشی کنونی با روش‌های سنتی و غیرفعال، قادر به انتقال عمیق این مفهوم و ترغیب به رفتارهای حفاظتی نیست. این مقاله با هدف طراحی و تبیین یک چارچوب نظری-عملی برای به‌کارگیری داستان‌گویی دیجیتال در آموزش خشکسالی به دانش‌آموزان دوره متوسطه نگاشته شده است. روش پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی با رویکرد مرور نظام‌مند ادبیات است. یافته‌ها نشان می‌دهد که داستان‌گویی دیجیتال با تلفیق قدرت روایت و جذابیت فناوری، از پشتوانه نظری مستحکمی (مانند نظریه شناختی چندرسانه‌ای مایر و ساخت‌گرایی اجتماعی ویگوتسکی) برخوردار است و می‌تواند به افزایش درک مفهومی، تقویت نگرش مسئولانه و ایجاد انگیزه برای عمل در دانش‌آموزان بینجامد. این روش با ارائه خشکسالی در قالب روایت‌های شخصی و بومی، درک پیچیدگی‌های آن را تسهیل و اضطراب زیست‌محیطی را کاهش می‌دهد. در عین حال، اجرای آن در بافت آموزشی ایران با چالش‌هایی چون کمبود زیرساخت فنی، نیاز به آموزش معلمان و زمان‌بر بودن فرآیند روبروست. مقاله حاضر در نهایت با ارائه راهکارهایی کاربردی مانند تولید بانک محتوای بومی، اجرای پروژه‌های پایلوت و آموزش معلمان، نتیجه می‌گیرد که ادغام هوشمندانه این روش در برنامه درسی، می‌تواند گامی مؤثر در راستای پرورش نسلی آگاه، مسئول و توانمند برای مواجهه با چالش خشکسالی باشد.
کلیدواژه ها
داستان‌گویی دیجیتال، آموزش خشکسالی، آموزش محیط‌زیست، دوره متوسطه، سواد زیست‌محیطی، فناوری آموزشی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر